Polska projektantka Inez Wicher stworzyła kostiumy do najnowszego spektaklu francuskiego choreografa Emanuela Gata – jednego z najważniejszych twórców współczesnego tańca w Europie. Po udanej premierze podczas jednego z najważniejszych festiwali tańca współczesnego w Europie – Montpellier Danse, spektakl rozpoczyna międzynarodową trasę obejmującą najważniejsze sceny i festiwale Europy – od Biennale di Venezia w lipcu, przez Sadler’s Wells w Londynie, aż po Festival de Danse de Cannes w grudniu 2026 roku.
„Five Days in the Sun” to nowa produkcja Emanuel Gat Dance stworzona dla dwunastu tancerzy. Punktem wyjścia spektaklu jest V Symfonia Gustava Mahlera cis-moll. Choreografia rozwija się poprzez pięć choreograficznych obrazów odpowiadających pięciu częściom symfonii.
Spektakl prowadzi widza przez bogaty krajobraz emocjonalny – od światła do ciemności, od rozpaczy do radości, od napięcia do ukojenia. Porusza tematy miłości, śmiertelności, transformacji, odporności oraz ludzkiej zdolności do odradzania się. Nie jest to jednak spektakl ilustrujący muzykę. Emanuel Gat buduje z Mahlerem dialog, w którym muzyka, ruch, światło i kostium funkcjonują jako równorzędne warstwy narracji.
Jednym z najbardziej niezwykłych elementów projektu jest światło. W spektaklu nie pełni ono wyłącznie funkcji technicznej ani dekoracyjnej. Staje się aktywnym uczestnikiem performansu obok choreografii i muzyki. Źródła światła poruszają się fizycznie podczas spektaklu, tworząc własną linię dramaturgiczną i wpływając na sposób postrzegania ruchu oraz relacji pomiędzy tancerzami.
To właśnie ten sposób myślenia okazał się szczególnie bliski Inez Wicher, której twórczość od lat koncentruje się wokół relacji pomiędzy ciałem, światłem i ruchem. Kostiumy stworzone do „Five Days in the Sun” nie są klasycznym strojem scenicznym. Stanowią integralną część choreografii i zostały zaprojektowane jako forma mody kinetycznej – reagującej na ruch, światło i powietrze.
Projekt oparty został na świadomym ograniczeniu środków wyrazu. Dominującym kolorem stały się odcienie zbliżone do ludzkiej skóry – neutralne, podporządkowane obecności człowieka i emocjom zapisanym w ruchu. Na tym tle pojawiają się jedynie pojedyncze akcenty dramaturgiczne: czerwień wprowadzająca napięcie oraz czerń budująca głębię i ciężar.
Istotnym elementem kostiumów są również ręcznie konstruowane obroże tworzone wokół szyi tancerzy z zamków, łańcuchów oraz fragmentów zapięć. W spektaklu opowiadającym o grupie stają się subtelnym znakiem indywidualności.
Szczególne znaczenie odgrywa jedwab – materiał, który porusza się wolniej niż ciało tancerza. Kiedy performer wykonuje gest, tkanina pozostaje jeszcze przez chwilę w poprzednim miejscu, zapisując ślad ruchu. Dzięki temu wokół tancerzy powstają efemeryczne formy zbudowane ze światła, powietrza i materii.
Dla Inez Vicher projektowanie kostiumów do tego spektaklu było projektowaniem emocji:
„Nie projektowałam ubrań. Projektowałam powietrze wokół ciała. Interesuje mnie moment, w którym ciało, światło i materiał stają się jednym zjawiskiem. Tkanina nie ilustruje ruchu. Tkanina sama staje się ruchem.” – mówi Inez Vicher.
Każdy spektakl staje się dzięki temu niepowtarzalnym doświadczeniem. Jedwab za każdym razem układa się inaczej, tworząc nowe trajektorie ruchu i nowe relacje ze światłem. Powstające wokół tancerzy formy istnieją tylko przez moment, by zaraz zniknąć i ustąpić miejsca kolejnym obrazom.
ŚWIATOWA TRASA PREMIEROWA
• 21–22 czerwca 2026 – Montpellier Danse, Francja (światowa premiera)
• 17 i 19 lipca 2026 – La Biennale di Venezia, Wenecja, Włochy
• 9 października 2026 – Théâtre des Salins, Martigues, Francja
• 17–18 października 2026 – Forum am Schlosspark, Ludwigsburg, Niemcy
• 3–4 listopada 2026 – Sadler’s Wells, Londyn, Wielka Brytania
• 6 listopada 2026 – Concertgebouw Brugge, Belgia
• 25–29 listopada 2026 – Teatro Comunale Bolzano / Stadttheater Bozen, Włochy
• 5 grudnia 2026 – Festival de Danse de Cannes, Francja
Tekst: materiały prasowe
Polska moda, światowe trendy i aktualności z branży fashion 